De Onderzoekende Persoon mag graag een eitje koken. En natuurlijk gebruikt ze daarbij de HTC Hero als eierwekker.
Maar kan dat niet anders? Dat zijn van die dingen die je je af kan vragen.
Gelukkig, Egg Watchers bedacht een oplossing zonder mobiele telefoon.
Geef op hun site aan hoe groot het ei is. Of het uit de koelkast komt en hoe hard of zacht het moet worden.
Zijn die keuzes gemaakt, klik dan op "start timer" en Egg Watchers trekt een willekeurige YouTube video met de juiste lengte uit het archief. Is de video afgelopen, dan is het ei goed.
Nu is een pc of laptop in de keuken misschien wat onhandig maar straks, als het tijdperk van de iPad is aangebroken ...
Maar blijft zo'n iPad rechtop staan? Het ding heeft tenslotte ook al geen pootjes.
Misschien kun je hem aan de muur spijkeren. Er zal toch iets mee kunnen?
YouTube, straks via een iPad als eierwekker. De vooruitgang kent geen grenzen.
Weer met dank aan Bright voor deze tip.
zaterdag 30 januari 2010
vrijdag 29 januari 2010
The Clash (met poll)
Het is de laatste tijd wat tobben voor sommigen, met de muziekjes op het vrijdagse blog.
En dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Om in ieder geval één lezer tevreden te stellen wilde ik een lied van The Clash doen. Maar ik kan niet zo heel goed kiezen. Ze hebben teveel fijne liedjes.
Dus doe ik er gewoon een paar en hang er een poll aan. Dat had ik toch nog nooit gedaan. Een poll.
Kies welk lied het leukst is. Simpel. En omdat dit blog nu ook weer niet zo heel erg overdreven veel gelezen wordt vertel ik ergens volgende week wel welk lied "gewonnen" heeft.
De schreeuwer in het gestreepte shirtje was de zanger van een ander bandje, Sham 69. Maar verder is het een erg gezellig filmpje.
Een door iemand zelf in elkaar gefrommeld filmpje, ze had nogal een crush op de bassist schrijft ze op YouTube. Maar dat maakt het lied niet minder sterk.
Stukje uit de vrij waardeloze Hell W10 film die The Clash maakte. Vrolijk klinkende Clash.
London Calling, bijna een volkslied.
En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Maar jeugdsentiment moet ook weer niet te lang duren.
Keuzes, keuzes, alles is een keuze.
En dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Om in ieder geval één lezer tevreden te stellen wilde ik een lied van The Clash doen. Maar ik kan niet zo heel goed kiezen. Ze hebben teveel fijne liedjes.
Dus doe ik er gewoon een paar en hang er een poll aan. Dat had ik toch nog nooit gedaan. Een poll.
Kies welk lied het leukst is. Simpel. En omdat dit blog nu ook weer niet zo heel erg overdreven veel gelezen wordt vertel ik ergens volgende week wel welk lied "gewonnen" heeft.
De schreeuwer in het gestreepte shirtje was de zanger van een ander bandje, Sham 69. Maar verder is het een erg gezellig filmpje.
Een door iemand zelf in elkaar gefrommeld filmpje, ze had nogal een crush op de bassist schrijft ze op YouTube. Maar dat maakt het lied niet minder sterk.
Stukje uit de vrij waardeloze Hell W10 film die The Clash maakte. Vrolijk klinkende Clash.
London Calling, bijna een volkslied.
En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Maar jeugdsentiment moet ook weer niet te lang duren.
Keuzes, keuzes, alles is een keuze.
donderdag 28 januari 2010
J.D. Salinger is dood
J.D. Salinger is dood. Ik las het op Twitter. En als het niet zo'n droef bericht was geweest had ik moeten glimlachen. Salinger en Twitter. Tussen Salinger en Twitter moet een onpeilbaar diepe kloof gezeten hebben. Als er iemand gesteld was op zijn privacy dan was ...
Nee, dat wil ik eigenlijk helemaal niet schrijven.
Salinger is dood en in de berichten die dat vertellen zal het gaan over zijn zelfverkozen eenzaamheid, dat hij sinds 1965 niets meer heeft gepubliceerd, niets meer heeft willen publiceren. En ze zullen gaan over zijn fameuze "Catcher in the rye". Maar dan zal "Catcher" ook weer gekoppeld worden aan de moordenaar van John Lennon en de would-be moordenaar van Ronald Reagan.
Terwijl het daar natuurlijk helemaal niet om gaat.
Salinger was een groots schrijver. Een kunstenaar met woorden. Schilderen deed hij er misschien wel mee. Schilderen met woorden. Hier een streek, daar wat kleur, naar achteren stappen, kijken en dan daar nog een detail invullen. Af.
Zijn mooiste, korte verhaal is "A perfect day for bananafish".
Een vrouw belt met haar moeder en stelt haar gerust, praat over haar man Seymour. Iets verder komen we Seymour tegen. Op het strand. Hij praat daar met een klein meisje. Ogenschijnlijk is er allemaal niets aan de hand. Maar er hangt iets. Er dreigt iets. En aan het eind van het verhaal ...
Elk woord in mijn beschrijving van het verhaal is houterig in vergelijking met de taal van Salinger. Zijn taal was vloeiend. Elk woord stond bij hem op de juiste plek.
Een foto van hem boven dit stukje had gekund. Maar dat zou Salinger niet gewild hebben.
Dus blijft het bij letters.
Af.
Nee, dat wil ik eigenlijk helemaal niet schrijven.
Salinger is dood en in de berichten die dat vertellen zal het gaan over zijn zelfverkozen eenzaamheid, dat hij sinds 1965 niets meer heeft gepubliceerd, niets meer heeft willen publiceren. En ze zullen gaan over zijn fameuze "Catcher in the rye". Maar dan zal "Catcher" ook weer gekoppeld worden aan de moordenaar van John Lennon en de would-be moordenaar van Ronald Reagan.
Terwijl het daar natuurlijk helemaal niet om gaat.
Salinger was een groots schrijver. Een kunstenaar met woorden. Schilderen deed hij er misschien wel mee. Schilderen met woorden. Hier een streek, daar wat kleur, naar achteren stappen, kijken en dan daar nog een detail invullen. Af.
Zijn mooiste, korte verhaal is "A perfect day for bananafish".
Een vrouw belt met haar moeder en stelt haar gerust, praat over haar man Seymour. Iets verder komen we Seymour tegen. Op het strand. Hij praat daar met een klein meisje. Ogenschijnlijk is er allemaal niets aan de hand. Maar er hangt iets. Er dreigt iets. En aan het eind van het verhaal ...
Elk woord in mijn beschrijving van het verhaal is houterig in vergelijking met de taal van Salinger. Zijn taal was vloeiend. Elk woord stond bij hem op de juiste plek.
Een foto van hem boven dit stukje had gekund. Maar dat zou Salinger niet gewild hebben.
Dus blijft het bij letters.
Af.
Library Anywhere
Edwin blogde een week of wat terug nog eens over Library Thing en verwees aan het eind van zijn stuk naar een pdf met informatie over LT's Shelf Browse applicatie.
In dat pdfje stond op de laatste pagina ook iets over Library Anywhere, een applicatie die de catalogus toegankelijk zou maken via je iPhone, Android en Blackberry.
Omdat ik wel nieuwsgierig was heb ik eens gemaild. En kreeg eergisteren het volgende antwoord:
"I'm so sorry for the delay in getting back to you.
We just published a price list--public, for all to see! The goal was to make it cheap and simple.
As far as feature details go:
What it is—a mobile catalog for any library. In short, it provides a mobile catalog, both mobile web and native apps (iPhone, Blackberry and Android). It works with 90% of OPACs, and there's no installation process.
What it does—search the catalog, do account actions (place holds, see checked-out books, etc.), showcase hours, events, locations.
Comes with an "accessibility version" that provides a fully Section 508-compliant version of your existing catalog.
LTFL customers will get integration of tags, reviews, recommendations, other editions
We're taking beta testers now, a few from each system (if you beta-test, we won't charge you until it goes live for *everyone*). Let me know if you might be interested.
Questions?
Best,
Abby"
Uit reacties op het blog van Library Thing over de prijsstelling blijkt dat het gaat om jaarlijkse bedragen. Maar toch. Per jaar € 250,- is niet onoverkomelijk.
Het lijkt me niet handig als we allemaal afzonderlijk onze appjes gaan zitten regelen. Dan spat zo'n App Store of Android Market misschien wat uit zijn voegen.
En of het allemaal zo simpel is als Abby het doet voorkomen weet ik niet. Maar het lijkt te kunnen.
Abbey is te mailen op abigail@librarything.com
woensdag 27 januari 2010
Niet meer voorwaardelijk!
We waren in Langedijk wel gecertificeerd. Maar slechts voorwaardelijk. De afgelopen maanden is er hier dus, tussen alle andere dingen door, hard gewerkt aan het verbeteren van een aantal zaken.
Vanmorgen zat er tussen de post een brief van het certificeringsbureau. Ik geef toe dat ik de brief met enigszins trillende vingers open heb gemaakt. Of misschien is "gescheurd" een beter woord.
Voor wie niet door de tekst wil ploegen, Langedijk is dus nu echt gecertificeerd. Het staat er heus. Ik heb iemand gevraagd het hardop voor te lezen. En die las het ook.
Het is jammer dat iedereen hier nogal grieperig is, anders gingen we aan de taart. Maar dat komt later dan nog wel.
Vinkje erachter, klaar, verder!
Vanmorgen zat er tussen de post een brief van het certificeringsbureau. Ik geef toe dat ik de brief met enigszins trillende vingers open heb gemaakt. Of misschien is "gescheurd" een beter woord.
Voor wie niet door de tekst wil ploegen, Langedijk is dus nu echt gecertificeerd. Het staat er heus. Ik heb iemand gevraagd het hardop voor te lezen. En die las het ook.
Het is jammer dat iedereen hier nogal grieperig is, anders gingen we aan de taart. Maar dat komt later dan nog wel.
Vinkje erachter, klaar, verder!
Labels:
gecertificeerd
Abonneren op:
Posts (Atom)


