Nu klets ik soms wat af op dit blog maar vandaag beperk ik me tot het digitaal herkauwen van twee filmpjes over mijnbibliotheek.nl.
Ik heb soms mijn vraagtekens bij grootscheepse landelijke dingen maar dit keer heeft de VOB volgens mij toch echt een goed idee.
Kan ik al ergens tekenen?
woensdag 8 juli 2009
dinsdag 7 juli 2009
Ding 14 IM
Het nadeel van Instant Messaging is, wat mij betreft dan, dat het vaak niet zo heel erg instant is.
Natuurlijk, ook ik heb in een grijzer verleden wel eens iets met een IM ding gedaan. Ik kan me vaag herinneren dat ik ooit in de Noordkop (toen alles nog bij het oude was) heb geprobeerd om collega's zo ver te krijgen om via een groeps-chat-ding te vergaderen. Maar dat is nooit verder dan een falende testfase gekomen.
En ik heb ook wel eens een zinnetje of paar in dat Windows Messenger getikt maar vaak bleek de andere kant dan afwezig te zijn of in gesprek met nog 251 mensen. En erg geduldig was ik toen ook al niet.
Chatten met klanten lijkt me voor een bedrijfje met de omvang van de bibliotheek Langedijk niet haalbaar. Wil een chatbox succesvol zijn dan moet daarvoor permanent iemand beschikbaar zijn. En dat gaat niet lukken. Tenminste niet als we met andere, in mijn ogen meer zinvolle 2.0 dingen aan de slag willen.
Chatten met collega's lijkt me nog steeds (ook na het ooit falen in de noordkop) een goed idee. Het zou met onze federatie hopen "heen en weer" tijd kunnen schelen en nu je met Gmailchat (of hoe het ook mag heten) ook als groep kunt chatten zou ik dat wel weer eens willen proberen. Webcam inpluggen en klaar lijkt me.
Meer kan ik er ook niet van maken. IM, chatten, is dat eigenlijk niet heel erg 2003?
Natuurlijk, ook ik heb in een grijzer verleden wel eens iets met een IM ding gedaan. Ik kan me vaag herinneren dat ik ooit in de Noordkop (toen alles nog bij het oude was) heb geprobeerd om collega's zo ver te krijgen om via een groeps-chat-ding te vergaderen. Maar dat is nooit verder dan een falende testfase gekomen.
En ik heb ook wel eens een zinnetje of paar in dat Windows Messenger getikt maar vaak bleek de andere kant dan afwezig te zijn of in gesprek met nog 251 mensen. En erg geduldig was ik toen ook al niet.
Chatten met klanten lijkt me voor een bedrijfje met de omvang van de bibliotheek Langedijk niet haalbaar. Wil een chatbox succesvol zijn dan moet daarvoor permanent iemand beschikbaar zijn. En dat gaat niet lukken. Tenminste niet als we met andere, in mijn ogen meer zinvolle 2.0 dingen aan de slag willen.
Chatten met collega's lijkt me nog steeds (ook na het ooit falen in de noordkop) een goed idee. Het zou met onze federatie hopen "heen en weer" tijd kunnen schelen en nu je met Gmailchat (of hoe het ook mag heten) ook als groep kunt chatten zou ik dat wel weer eens willen proberen. Webcam inpluggen en klaar lijkt me.
Meer kan ik er ook niet van maken. IM, chatten, is dat eigenlijk niet heel erg 2003?
maandag 6 juli 2009
Ding 13 Online kantoortoepassingen
Toen ik laatst een laptop kocht besloot ik er overmoedig geen externe programma's meer op te zetten. Dat getut met schijfjes en licenties. Helemaal 2.0 leek het me als ik zelfs geen programmatuur meer zou downloaden maar alles via het internet zou doen.
Dat gaat helaas nog niet helemaal.
Maar ik ben thuis nog steeds gelukkig zonder Word, Excel en al die andere jukeboxachtige Microsoftzooi. Het kan van alles, waarschijnlijk ook koffiezetten maar het doet nooit wat ik wil en van alles als ik het niet wil. Buttons, bullets, een spellingsverbeteraar in het swahili of kroatisch, onlogische formules om over die irritante paperclip die nooit iets weet maar te zwijgen. Weg ermee! De gemiddelde bibliotheekmedewerker tekstverwerkt toch al niet. Dat hoeft ook helemaal niet. Anders hadden we wel Openbaar Administratiebureau geheten.
Zo. Dat moest even. Weg met die geldverslindende Microsoft ongein.
Met Google (die ik ook wat begin te wantrouwen, maar nog niet zo erg) gaat het ook. En met Zoho. Maar net als AliceW beperk ik me tot Google. Anders wordt het te ingewikkeld.
Sharen gaat prima. De medecursist van een deur verderop die nu op vakantie is en ik probeerden het even en dat ging soepel. Soepeler zelfs dan gezamelijk gezeten aan een tafel. Maar dat zal ook weinig mensen verbazen.
Het duurde even voor ik begreep hoe ik kon zien wie wat waar veranderd had in een document maar nu dat duidelijk is ben ik wel om.
Weer een nagel aan de kist van Microsoft.
Dat gaat helaas nog niet helemaal.
Maar ik ben thuis nog steeds gelukkig zonder Word, Excel en al die andere jukeboxachtige Microsoftzooi. Het kan van alles, waarschijnlijk ook koffiezetten maar het doet nooit wat ik wil en van alles als ik het niet wil. Buttons, bullets, een spellingsverbeteraar in het swahili of kroatisch, onlogische formules om over die irritante paperclip die nooit iets weet maar te zwijgen. Weg ermee! De gemiddelde bibliotheekmedewerker tekstverwerkt toch al niet. Dat hoeft ook helemaal niet. Anders hadden we wel Openbaar Administratiebureau geheten.
Zo. Dat moest even. Weg met die geldverslindende Microsoft ongein.
Met Google (die ik ook wat begin te wantrouwen, maar nog niet zo erg) gaat het ook. En met Zoho. Maar net als AliceW beperk ik me tot Google. Anders wordt het te ingewikkeld.
Sharen gaat prima. De medecursist van een deur verderop die nu op vakantie is en ik probeerden het even en dat ging soepel. Soepeler zelfs dan gezamelijk gezeten aan een tafel. Maar dat zal ook weinig mensen verbazen.
Het duurde even voor ik begreep hoe ik kon zien wie wat waar veranderd had in een document maar nu dat duidelijk is ben ik wel om.
Weer een nagel aan de kist van Microsoft.
vrijdag 3 juli 2009
Neem een stoel (met je mee)
Ik kwam dit filmpje tegen op het blog van Essen2punt0. Misschien kent iedereen het al, ik loop wel vaker achter. Maar ik vind het een wereldidee!
Vrijdag, muziekjesdag (9)
In mijn vakantie plopte plots het zinnetje "Mam, weet jij wanneer ik voor het eerst een boterham met kaas gegeten heb" weer eens in mijn hoofd.
Tom America speelde in een paar bandjes. Sammie America's Gasphetti (eind 70, begin 80) is de eerste die ik me kan herinneren. Een optreden voor de VARA. In onbeholpen engels met een brabants accent zingt hij in het engels een huwelijksaanzoek aan Nina Hagen. America's muziek werd daarna steeds nederlandstaliger, minder pop ook, meer kunstig.
De zin "Mam, weet jij ..." komt uit het lied Maternité dat gemaakt werd ter gelegenheid van de tentoonstelling La Grande Parade in het Stedelijk. Een mengeling van taal en afwijkend normale muziek. Een ander liedje over kunst gaat over mijn favoriete beeldend kunstenaar, Jan Schoonhoven.
Logisch zou nu, het is tenslotte Muziekjesdag, het afspeelbare liedje zijn. Maar kijk en luister zelf eens op de pagina van Tom America. Dingetjes van vroeger en fragmenten van het heden.
En daarna door naar Noord, een project dat America deed met Rob Moonen.
Och, toch maar een liedje. Tjielp, een gedicht van Jan Hanlo, op muziek van Tom America.
Tom America speelde in een paar bandjes. Sammie America's Gasphetti (eind 70, begin 80) is de eerste die ik me kan herinneren. Een optreden voor de VARA. In onbeholpen engels met een brabants accent zingt hij in het engels een huwelijksaanzoek aan Nina Hagen. America's muziek werd daarna steeds nederlandstaliger, minder pop ook, meer kunstig.
De zin "Mam, weet jij ..." komt uit het lied Maternité dat gemaakt werd ter gelegenheid van de tentoonstelling La Grande Parade in het Stedelijk. Een mengeling van taal en afwijkend normale muziek. Een ander liedje over kunst gaat over mijn favoriete beeldend kunstenaar, Jan Schoonhoven.
Logisch zou nu, het is tenslotte Muziekjesdag, het afspeelbare liedje zijn. Maar kijk en luister zelf eens op de pagina van Tom America. Dingetjes van vroeger en fragmenten van het heden.
En daarna door naar Noord, een project dat America deed met Rob Moonen.
Och, toch maar een liedje. Tjielp, een gedicht van Jan Hanlo, op muziek van Tom America.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
