Vrijdag, muziekjesdag (8)

Maar heel zelden komt het muziekje dat ik eigenlijk in het "Vrijdag, muziekjesdag" postje wil zetten ook echt in of op het blog terecht.

Al tijden wil ik hier een mooi nummer van Bill Evans laten horen, of één van Brad Mehldau. In mijn hoofd plaatste ik deze week al één van de slechts twee verteerbare liedjes die Elvis ooit zong in dit postje. Maar dat lied werd weer verdrongen door een stukje over de onverslijtbare samplezin "Mam, weet jij nog wanneer ik voor het eerst een boterham met kaas gegeten heb?".

Maar ook dat lied werd het niet.

Michael Jackson dan? Sorry. De man heeft natuurlijk best een stel leuke liedjes gedaan maar ik heb er weinig mee en het zou ook een beetje te makkelijk zijn.

Marian plaatste een raar oostenrijks lied met een vreemd fout filmpje op haar blog. En de medecursist van een deur verder werd gistermorgen jeugdig opgetogen van een cd met vreselijk irritante dansliedjes uit de jaren 90.

Waarna in mijn geheugen plots "Ma Quale Idea" van Pino D'Angio weer eens opdook. Dat doet dat nummer als sinds het uitkwam in 1980. Vooral met mooi weer.
De bekijkbare versie op YouTube is zwaar fout. Pino playbackt zich 23 jaar na dato door het lied heen. Hij rookt op het podium en hoewel het filmpje in Parijs is opgenomen doen de rondhuppelende dames ernstig denken aan een heel slechte italiaanse tv-show. En dat allemaal terwijl het lied al redelijk "fout" was toen het gemaakt werd.

Maar die baslijn, die blijft prachtig.

Er kan meer bij

Omdat de vakantie voor velen begint te wenken is het tijd om nog even aandacht te besteden aan dat ontzettende fijne web 2.0 idee dat laatst in dit blogje opdook.

De "met een boek" fotostroom. Een rij foto's van mensen met een boek voor, bij en als het niet anders kan, op hun hoofd.
Ik heb er nog steeds geen maatschappelijk nut voor kunnen ontdekken.
Maar.
Zie het als een vrolijk iets dat volgens sommige bijna uitgestorven media (het papieren boek) laat zien via iets relatief moderns als een fotodeelsite.

Er staan nu 19 foto's in (op?). En dat valt niet tegen. Maar er kunnen er natuurlijk veel meer bij. En zeker van mensen buiten de bibliotheek Langedijk.

Ik zet de stroom nog even hieronder. Om een ieder die even vergeten was een foto te maken dan wel te mailen te helpen herinneren aan dat dat dan nog steeds kan.

Mail een foto met daarbij de naam van de gefotografeerde, zijn of haar beroep en een (mogelijke) link met anderen in de fotostroom naar: meteenboek@gmail.com

Meer hoeft er niet.

Ding 10 Social bookmarking

Eindelijk eens een ding waar ik niet echt uit ga komen.

Ik zie het wel maar ook weer niet.

Misschien komt het omdat ik ooit op het FMA trefwoorden leerde toekennen (Edo, weet jij nog wie dat gaf?) en daar een hekel aan had maar van al dat zomaar in het wilde getag ook wat nerveuzig wordt.
Misschien komt het omdat ik zelf nauwelijks in het inlichtingenbureau zit en dus de waarde van bookmarks in/op het werk niet zo heel goed in kan schatten.
Misschien komt het omdat er op de 3 pc's waar ik op werk (1 oud ding en 1 laptop thuis en 1 op het werk) hele rijen bookmarks zitten waar je (op de thuispc's dan) mijn voorbijgegane interesses aan kan aflezen en die ik nooit maar dan ook nooit onderverdeelde en er toch van alles in kon vinden.

Dus ik zie het niet.

Tegelijkertijd.
Het zou misschien reuze handig kunnen zijn om in de inlichtingenbureau's van de verschillende bibliotheken dezelfde account met dezelfde bookmarks te gebruiken. Stel dat iemand in Bergen of Heiloo een fantastisch handige site met, weet ik het, verzin zelf even een voorbeeld, vindt dan profiteren de andere bibliotheken daar ook meteen van. Onderlinge web 2.0 met een web 2.0 toepassing. Die set met bookmarks zou je ook aan bij je gebruiker kunnen promoten, tenslotte zijn wij (of degenen die in de inlichtingenbureau's werken) heuse informatiepro's.

Maar hoewel het zou kunnen moet ik er meteen bij zetten dat ik het wat geforceerd blijf vinden.

Maar. Kijk ook eens (al is bijna iedereen nu al hijgend bij ding 85) naar Xmarks. Het lijkt erg op Delicious (je ziet welke sites populair zijn, je kent tags toe etc). Xmarks zet, na installatie een symbooltje bij zoekresultaten in Google. Door op dat symbool te klikken kom je vervolgens weer op andere getagte sites.
En je kunt er eenvoudiger/aantrekkelijker bookmarks van verschillende pc's mee synchroniseren. Zo fijn. Op al "mijn" 3 pc's staat nu dezelfde rij bookmarks, een samenvoeging van de favorieten van de verschillende 3. Heerlijk. Het is nu op al mijn pc's een zooi :)

Geen Delicious

Eigenlijk wilde ik vandaag ding ... (?) even doen, over Delicious.
Maar een eerste dag weer werken is dan misschien toch niet het goede moment.
Niet dat er nu van allerlei rampspoed was gebeurd. Dat niet.

De betaalautomaat, de trouwe lezers hebben eerder over dat probleem gelezen, deed het zelfs weer. Ook al ging het ding pas 1 minuut voor mijn binnenkomst weer werken. Was het de machine? Nee. Was het dan de telefoonlijn? Nee. Was het dan misschien iets met de fysieke kabel? Ook niet. Ergens in een kastje, geheel buiten het gebouw, bleek iemand wat stekkers verwisseld te hebben. En daar zat ook onze stekker van de betaalautomaattelefoonlijn tussen.
Nooit zal ik weten wie die stekker verwisselde, of zelfs maar waarom dat gebeurde.
Verder was er natuurlijk nog veel meer gebeurd, maar daar ga ik nu eerst maar mee verder anders komt het niet af.

O ja. Wat wel erg fijn was. Onderop de stapel post lag een dikke kartonnen bruine envelop. Met daarop het wat rommelige logo van het certificeringsbureau. Adem die stokt, dat soort dingen. Het meegstuurde rapport heb ik nog niet gelezen. De blik bleef hangen bij de zin:
"De auditor komt in deze rapportage tot het advies [...] om het certificaat [...] onder voorbehoud te verlenen."
Niet dat ik nu drie weken de adem heb ingehouden maar het was toch een erg mooi bericht,

Morgen Delicious, heus waar. En misschien ook Xmarks. Want daar kon ik persoonlijk meer mee.

Het kan toeval zijn maar ...

Nu kan het aan mij liggen maar het begint me op te vallen dat wanneer ik eindelijk eens vakantie neem (er zijn mensen die vinden dat ik dat vaker zou moeten doen)er van alles plaatsvindt.
Meestal is het slechts een verwoestende storm al heb ik ook wel eens in de woestijn gezeten toen er een oorlog in Irak uitbrak (sorry, ik weet niet meer welke oorlog).

Ik had nog nauwelijks vrij of de partij van blonde Geert werd virtueel de grootste in de stad waar ik woon. Wat ik erg ondankbaar vindt. Begon mijn fotostroom over Den Helder net de "Oh maar daar is een lelijke stad zeg" mening wat te hervormen, krijg je dat. Maar misschien moeten de makkers van Geert hier volgend jaar maar winnen. Dan kunnen ze, ongetwijfeld kortstondig, aan de slag, er een fijne zooi van maken zodat ze vervolgens pruilend het toneel verlaten en de rest van Nederland weer bij zinnen kan komen.

In Iran, als ik de journaals mag geloven, Twittert, Youtubed en Facebooked men zich suf. Wat een mooi bewijs is van de kracht van het medium. Al zou ik het wel fijn vinden, zeurderig als ik kan zijn, wanneer er iets meer duiding over de gebeurtenissen in Iran plaats zou vinden. Dertig jaar geleden riepen 100.000en Iraniërs ook dat het anders moest en toen we wakker werden zaten we met Ruhollah. Meneer Mousavi zal het ongetwijfeld goed bedoelen maar zijn geschiedenis is niet bepaald brandschoon te noemen.

En sommigen medecursisten zijn zo te zien ook al bijna klaar met 23dingen. Ik heb volgens mij maar drie weken vrij gehad maar ik sukkel angstig achterop. Ik zal daar morgen eens iets aan gaan doen.