Malle Pietje and the Bimbo's

 Dit is niet het eind

Ook niet het begin

Kruimels op de vloer

Stof in de wind

Ik ben natuurlijk al best oud, en ik luister meestal naar prietepingelige jazz of gestoord vioolgehark van Xenakis, en ik kijk ook nooit naar DWDD. Dus dat verklaard misschien een beetje waarom ik nog nooit van Malle Pietje and the Bimbo's had gehoord.

Leven is soms niet fijn

Ik heb ook best vaak hoofdpijn

....

Best wel kut geloof mij

M'n haar moet ook nog droog zijn

Je zit wat te wachten op een wethouder, klikt op een linkje in een tweet en hup, hoor je zo maar een wereldlied.
Ja, de tekst is lastig te verstaan, maar het geluid hard zetten helpt. En het geluid heel hard zetten is sowieso een heel goed idee.

Bah!

Bibliotheekje spelen

De bezuinigingen (zelfs als die mee lijken te vallen), de bedreiging door het eBook, of de iPad. Het einde van de cultuur, de onbeantwoorde vragen, het SIOB dat alweer zonder directeur-bestuurder zit.
Er zijn van die dagen...

Net toen ik wel heel somber begon te kijken kwam ik Little Librarian tegen. Even dacht ik nog dat het een grap was. Maar nee. Het is vrolijke ernst.

Little Librarian is the first personal library kit made just for kids! It encourages reading and is powered by creativity and imagination, not batteries! Little Librarian provides book lovers with everything they need to transform their book collection into a library. Kids can practice the important skills of organizing, sharing, borrowing, and returning.

Je kunt het spel kopen via Amazon en daar heeft het zelfs heel positieve recensies.

I purchased this gift for my grandchild and it was a hit. The children at the party forgot about the electronic gifts and were soon playing library for the rest of the party.

Het is misschien allemaal van een niet te stuiten tuttigheid maar ik vond het toch ook wel weer vertederend. En opbeurend.
En op sommige dagen zal ik het waarschijnlijk zelfs bemoedigend vinden.

In de ban van de ring (bibliotheekstyle)

Ik geloof dat ik het heel vroeger wel eens gelezen heb, "In de ban van de ring" maar anders dan voor Halbe Zijlstra is Tolkien nooit een favoriete schrijver van mij geworden. Al dat gedoe met tovenaars en namen van 8 lettergrepen.
De films die er van de boeken gemaakt werden, ik heb er nooit naar gekeken. Nou, misschien heel even maar als er al een draad was, dan was ik die ook heel vlug weer kwijt.

Maar de versie die ze op The University of Kansas maakten, The Lord of the libraries, die is best leuk. Ik kwam de film tegen op DigiCMB.
Het duurt maar 18 minuten. Voor een promofilm is dat misschien wat lang maar het is nog altijd uren minder dan de echte films.

Nu nog zo'n een produktie gemaakt in Nederland.
Meneer Zijlstra heeft iets met Tom Clancy dus misschien kan er iets met een duikboot?

Dipity

Omdat het pauze is en ik toch maar wat zit te wachten op een afspraak probeerde ik Dipity even uit. Ik zag die site net voorbij komen op Twitter.

Dipity geeft je de mogelijkheid een timeline te maken van bijvoorbeeld video's op YouTube.
Maak een account, dat kost weer eens niets. Tik een zoekterm voor bijvoorbeeld YouTube in en na even wachten zie je de video's die bij je zoekterm passen voorbijkomen op datum van uploaden.

Je kunt er vast doorwrochte presentaties mee maken of weergeven. Ik hou het even bij een ego-timeline.

tondekruyff on Dipity.

Het lied dat Solomon Burke niet wilde zingen

Solomon Burke is dood. Het zal weinigen zijn ontgaan. Alweer een stem weg.

Ik zag de man één keer een lied zingen, tijdens een verder vreselijk routineus optreden van brombeer Van Morrison. Morrison had geen zin die avond en dat mochten we best weten, een beetje chagrijnig kuchen, steels een blik op het horloge werpen, een beetje grauwen naar zijn band.
Toen Burke het podium opkwam sloeg zijn stemming echter om. Alsof hij zich plotseling realiseerde dat hij nu toch wel zijn best moest gaan doen. Hoewel hij het optreden niet echt meer kon redden was het mooi om te zien hoe de omvangrijke Burke met vriendelijk en speels gemak Morrison weer wakker schudde.

Toen ik hoorde van de dood van Solomon Burke op Schiphol moest ik meteen denken aan een mooi artikel dat ik kort daarvoor in de Vrij Nederland las. Het stuk ging over de opnames die De Dijk met hem maakte. Liedjes van De Dijk maar dan vertaald werden door Burke gezongen.

"Sommige nummers vielen af. 'Niemand in de stad' en 'Onderuit' bijvoorbeeld omdat er 'dood' in voorkomt: 'I never do songs about dying'."

Afgelopen week speelde De Dijk "Niemand in de stad" zonder maar ook voor Solomon Burke.

En Nel is dood, en mama, en Chrisje
Iedereen gaat maar dood
En de rest drinkt bier in het cafe
Het regent in de straten
Er is niemand in de stad
Want niemand van mijn vrienden nam me mee