donderdag 27 november 2014

En Den Helder raakt weer eens haast iets kwijt



Ik woon in Den Helder.
Iemand moet het doen.

Den Helder is zo'n stad waar politieke partijen splijten op het moment dat ze in de gemeenteraad worden gekozen, er is tenslotte altijd wel een principiële komma waarover je nietsontziende ruzie kunt krijgen. Het is zo'n stad waar erg lang wordt gepraat en gedacht over hoe een winkelstraat moet worden heringericht. Verkeersplannen, artist impressions, rare keien in de middenberm, dat soort dingen. En zodra het dan aangelegd is wordt er iemand bozig en staan er een week later allemaal bordjes die het oorspronkelijke idee onderuit halen en waardoor je er nu alleen nog van 10 tot 8 over 10 mag fietsen mits je naam met een F begint en het warmer is dan 19,5 graden.

In Den Helder staat een postkantoor. Tenminste, ooit was het een postkantoor. Over wat er met dat gebouw moet gebeuren is al menige burgeroorlog uitgebroken. Over die oorlogen ga ik niks zeggen, ik wil nog even kunnen blijven wonen in Den Helder.

Tot 2013 stond het postkantoor leeg. Leeg laten staan is vaak makkelijker dan ergens voor kiezen.

Ergens in 2013 werd er plots gerommeld in het gebouw, er leek weer iets van leven in te komen. Omdat veel me ontgaat duurde het even voor ik doorhad dat er een museum werd gehuisvest, het Rob Scholte museum.

Voor wie niet meteen iets heeft van "Oh, Rob Scholte!", klik hier.

Ja, die Rob Scholte dus.

Werd er gejubeld over het museum? Werd er door de huisbaas, de gemeente fijn soepel meegedacht? Werd er gedacht van "Zo, dat is even mooie positieve publiciteit voor de stad", of "Daar stappen misschien mensen voor uit de auto als ze op weg zijn naar Texel"?

Ik heb het niet gemerkt. Misschien had iedereen het druk met het verklooien van een winkelstraat, dat kan.

De laatste dagen wordt er een hoop geruzied tussen de gemeente en Scholte. Er moet een nieuw huurcontract komen en na een jarenlang liefdeloos negeren van het gebouw zijn er plots wilde, misschien zelfs ambitieuze gemeentelijke plannen voor het pand. Waar Scholte dan weer weinig mee kan. Nou ja, persbericht hier.

Ik struikelde over de zin, "De gemeente zoekt een deskundige die de verbinding kan vormen tussen kunst en vastgoed". Ik zie alweer zo'n ingevlogen modern gekapte huppel met glanzende schoenen en een iPad in een tropisch hardhouten houder door het gebouw lopen terwijl hij/zij uitgekauwde herhaalzinnen mompelt over "open structuren", "verbinden van disciplines" of "het naar binnen halen van de buitenwereld".

Het gaat nergens over, het gaat nergens heen, het lost niks op. En het kost toch een bak geld.

Den Helder heeft nu nog een fijn museum. Het is misschien niet zo blinkend en glanzend als andere musea. Maar dat past wel bij stad. Er hangen nu mooie dingen. Scholte regelt het zelf, geen gedoe, voor niemand.

Dus. Hou de hipster kapsels buiten de deur, maak geen ingewikkelde businessplannen die toch niet op gaan leveren wat je berekent, bemoei je er niet mee, ga eens rustig kijken wat er gebeurt, laat Scholte fijn zitten en ga iets doen aan de echte problemen van de stad. Want die zijn er zat.










vrijdag 21 november 2014

Gedachtes voor een toegift



(Zouden ze nu wat zeggen, tegen elkaar, terwijl ze staan te wachten tot ze weer terug komen? Iets als "Zo, dat laatste nummer ging precies goed zeg", of kennen ze elkaar daar al te lang voor?)

(Waarom heeft die vrouw op de eerste rij in hemelsnaam binnen een muts op?)

(Zijn er tegenwoordig eigenlijk al meer congressen en bijeenkomsten en geef het een naam dingen dan dat er mensen zijn die in een bibliotheek werken?)

(Rotstoeltjes zijn het, het ziet er leuk uit maar na een half uur weet je echt niet meer hoe je moet zitten.)

(Hoe zou het eigenlijk met die Hema academia gaan?)

(De vriend van de mevrouw met de muts heeft een vlassig sjaaltje om. Is er een dresscode? Hebben ze niemand die zegt "Maar dan heb je er buiten niets meer aan?")

(Hebben we The Bad Plus eigenlijk vaker gezien dan Dylan, of Paul Weller?)

(Ik zou weer eens wat vaker moeten bloggen. Met al dat bezuinigingsgedoe is de taal zowat verdwenen.)

(Ik ga stoppen met klappen hoor. Iedereen weet dat er een toegift komt. Gekkigheid dit.)

(Als dat Gastlenen al niet op tijd af is, hoe moet dat dan wel niet met die Landelijke Bibliotheekpas gaan?)

(The Bad Plus 6, Weller 4, Dylan 5. Ingewikkelde Bleekneuzen Jazz wint.)

(Daar komen ze al, zie je wel, ze stonden gewoon op een kluitje te wachten tot het afgemaakt kon worden.)

donderdag 6 november 2014

Wat bedoelt ze nou?


Het zal best dom zijn, of mosterd na een maaltijd. 

Maar, ik liep net met iemand naar de buitendeur toen ik de poster die hier boven staat zag hangen.  En ik snap hem niet. Echt niet.

En nu weet ik wel dat ik door al dat bezuinigingsgedoe tegenwoordig veel beter kan rekenen dan dat ik kan lezen, en dat er ook wat weinig ruimte in m'n hoofd is om zinnen op allerlei creatieve manieren uit te leggen. 
En ik was ook wat anders aan het doen en ik kan bar slecht multitasken. 

Maar, ook met die slagen om de arm snap ik het nog steeds niet.

"Door te lenen, werk ik niet voor niets".

Omdat ze leent krijgt ze salaris?
Als ze dan niet zou lenen, zou ze dan wel voor niets werken? 
Als ze niet leent, en ze werkt voor niets, hoe kan ze dan wat kopen (als ze tenminste iets koopt wat ze anders zou lenen)?
En als ze niet voor niets werkt, verdient ze dan zo weinig dat dat bedrag gelijk staat aan dat wat ze kan lenen?

En wat doet ze eigenlijk?
Ik zie haar niet werken. Misschien heeft ze een smartphoneding in de hand. Misschien kan je daar op werken, maar echt heel duidelijk is het me weer niet. 

Of is het dat ze, omdat ze leent nog iets van geld overhoudt? 

Ik zie het gewoon niet. Het klopt vast. Het is tenslotte een weluitgedachte en ook niet geheel goedkope campagne. Dus het moet aan mij liggen. Aan mij met m'n cijferhersenen.

Maar, kan iemand me het dan uitleggen?
De oplossing ligt vast voor de hand.
Want anders weet ik precies hoe het gaat. 
Ik ga hier weer veel te lang over nadenken.
En daar wordt niemand blij van. 
Echt niet.
Geloof me.

vrijdag 24 oktober 2014

De bibliotheek Heiloo kan overal zijn



Net nu ik in mijn vorige postje neerzette dat ik, wat betreft de situatie van de Bibliotheek Langedijk "gematigd positief" ben dreigt het onheil in Heiloo toe te slaan.

U kent de bibliotheek Heiloo misschien niet. Dat kan. zelf ken ik ook niet bepaald alle bibliotheken in Nederland. Maar, wij in Langedijk werken met ze samen. Vandaar misschien.

Ze werken hard, in de bibliotheek Heiloo. Ze doen er van alles, en misschien daardoor hebben ze er  een bovengemiddeld aantal leden. Alom succesvol.

Maar dat hoeft tegenwoordig niet te betekenen dat er niet dramatisch bezuinigd wordt.

Op de website van de bibliotheek Heiloo staat een link naar een petitie die getekend kan worden. De petitie mag, ik heb het nagevraagd,  door iedereen uit welke woonplaats dan ook ondertekend worden.

En misschien woont u dus niet in Heiloo, die kans is best groot. Maar als het even tegenzit gebeurt er binnenkort iets bij u in de buurt dat u ernstig aan Heiloo gaat doen denken.

En ja, je kunt eindeloos discussiëren over de voors en tegens van petities, net zoals je eindeloos kunt discussiëren over het uitlenen van eBoeken, landelijke bibliotheekpassen, retail, de toekomst van bibliotheken en de voors dan wel tegens van al dan niet megalomane nieuwbouwplannen.

Ik stel voor dat u eerst de petitie ondertekent. Hier.

Dan kunt u daarna fijn verder eindeloos door discussiëren.

Vrijdagsliedje.

Maar als de hemel valt,
Zullen we het samen moeten dragen

Typhoon. Mocht hij ergens in de buurt, of een flink eind verder weg optreden, koop een kaartje en ga kijken. Neem wel een kind in de leeftijd van 14 tot 18 of zo mee. Anders zou je je wat misplaatst kunnen gaan staan voelen. Maar dat is dan weer een heel ander verhaal.

donderdag 16 oktober 2014

Maar, hoe gaat het nu eigenlijk, in de Bibliotheek Langedijk?



Tja.
Maar, leuk dat u het vraagt.

Op die vraag zijn vele antwoorden te geven. Ik ga een poging doen om er één te geven. Maar, ik zeg het er meteen bij, een ander had ook gekund.

Previously on The West Wing:

Ergens eind april van dit jaar, al lijkt het al vier jaar geleden, kregen we te horen dat de bibliotheek, net als alle andere instellingen, verenigingen, sportclubs etc in Langedijk in 2015 40% minder subsidie zouden ontvangen.
Dat staat er best nuchter, maar zo voelde het natuurlijk niet. Een zo forse bezuiniging op een bibliotheek zonder vet op de botten (misschien zelfs zonder alle botten) kan alleen maar worden verwerkt met uiterst drastische maatregelen.

De belangrijkste maatregelen

Vijf van de tien medewerkers worden ontslagen. Ik ontsla mezelf voor 8 uur.
De bibliotheek in De Binding zegt de huur op van de jeugdafdeling op de eerste verdieping en van alle andere ruimtes op die verdieping op 1 na (een kantine is niet echt heel erg noodzakelijk meer als er nauwelijks mensen over blijven om hun brood op te eten).
Sluiting van het steunpunt in Sint Pancras.
Een forse vermindering van de collectie.

Een reorganisatieplan werd geschreven en opgestart.
Dat staat er ook weer heel nuchter. Het schijnt dat je tegenwoordig heel zakelijk en koel naar dat soort beslissingen moet kijken. Dat hoorde ik tenminste om me heen. En ik ga er niet over doorzeuren hoor maar toch, vijf mensen ontslaan die hier al heel lang met plezier en met idioot veel inzet werk doen dat door bibliotheekbezoekers zeer gewaardeerd wordt, daar nuchter over doen, dat is dus echt zware onzin. Mondspoelonzin.

Tijdens de behandeling van de Kadernota verschoof er iets. De urgentie van de situatie werd plots duidelijk. Er werden moties ingediend, die het niet haalden of werden teruggetrokken maar, het ging niet meer alleen over alleen maar geld. Er werd overlegd, gepraat. Sommige gesprekken waren goed, hoopvol. Andere waren, hmm, minder hoopvol.

Door de gesprekken die goed waren werd de ingangsdatum van de reorganisatie verschoven van 1 september naar 1 november.

Er werd gezocht naar andere plekken waar de bibliotheek heen kon, als het niet anders kon. De hoge huurlasten in dit erg mooie gebouw zijn één van de grootste problemen. Zonder veel moeite werden er drie andere, betaalbare locaties gevonden. Handig voor in de achterzak.

En nu, nu is er het voorstel van het college om in het gebouw De Binding voortaan een maatschappelijke huur te gaan vragen. De huur (voor één verdieping, van de andere is de huur inmiddels formeel opgezegd) daalt daarmee van bijna anderhalve ton naar iets rond de €35.000,- 

En dan? Is het dan nu, met die daling van de huur het probleem opgelost?

Hmm ... misschien.
Hopelijk?

De huur daalt vreselijk fors maar, een ander voornemen van het college is om het huren van gemeentelijke ruimtes niet meer te subsiedieren, dat is "zinloos rondpompen van geld". Prima plan maar dat voornemen zorgt ervoor dat ik op dit moment eigenlijk niet meer weet hoeveel geld er volgend jaar is. Dit gaat er af, dat gaat er af. Maar van welk bedrag gaat het dan precies af? Daar wordt dan nu weer hard over gerekend.

En dan moet de gemeenteraad het hele plan over de maatschappelijke huur ook nog aannemen.

Dus, als je alle taal, voornemens en weet ik wat wegkapt is de formele situatie op dit moment nog steeds zo dat op 1 november het reorganisatieplan ingaat, de bibliotheek alles op één verdieping neer gaat zetten, nou ja, alle maatregelen die hier boven staan,

Of ik denk dat het goed afloopt? In een krant staat dat ik "gematigd positief" ben. Ik denk dat het wel het beste omschrijft. Er is licht, aan het eind van een tunnel. Maar ik kan nog niet goed inschatten hoelang de tunnel is en echt helemaal zeker dat er niemand aan het eind van de tunnel plots het lichtknopje op "uit  zet is het ook nog niet.

Liedje.
Ik heb me rot gezocht naar een liedje dat bij het verhaal past. Maar er is weinig te vinden over huurverlagingen.
Ik heb even gedacht aan "Confusion" van New Order. Omdat het vaak zo voelt. Maar ik doe toch een lied van reggae-dichter Linton Kwesi Johnson, het heet "Time Come", maar hij zingt toch echt "It Soon Come".

Het wordt tijd.
Echt.