Er is geen aanleiding voor het muziekje van deze vrijdag. Het is alleen maar aanstekelijk en leuk.
Maar goed. Ik doe m'n best. Typhoon, de rapper van het lied Bumayé komt uit Zwolle. En het postje van dinsdag ging over Zwolle. Dat postje werd geretweet door joukeinenschede die, hoop ik, in Enschede woont en/of werkt. En laat ik nu de strakst spelende jazzgroep van Nederland, de New Cool Collective begin dit jaar hebben zien spelen in, van alle plaatsen op de wereld, Enschede.
Zo. Aanleiding. Of reden. Strik erom. Klaar.
Bumayé was trouwens de aanmoedigingskreet die naar Muhammad Ali werd geschreeuwd toen die in 1974 in Zaire bokste tegen George Foreman. Bumayé betekent "Dood hem", wat weer geroepen werd omdat Foreman trots met twee honden rondliep die vroeger in Zaire werden gebruikt om mensen aan te vallen.
He, nou staat er toch weer een verhaal.
vrijdag 22 januari 2010
donderdag 21 januari 2010
Het vogeltje van Twitter
Een mooi rustig vogeltje is het. Vrolijk ook. Degenen die twitteren, en dat doet toch bijna iedereen, zullen het vogeltje misschien herkennen. Of anders toch wel de Fail Whale.
Het vogeltje, de variaties op het vogeltje en de Fail Whale zijn ontworpen door de brit Simon Oxley. Hij woont al jaren in japan en dat zie je ook wel terug in zijn stijl. Vind ik. Duidelijke, heldere lijnen, niet al te heftige kleuren.
Oxley heeft veel van zijn illustraties ondergebracht bij istockphoto. Op die site kun je zoeken in duizenden pagina's met illustraties, video's en foto's. Als je iets gevonden hebt wat je mooi vindt kun je het voor een vrij luttel bedrag downloaden en dan mag je het gebruiken op bijvoorbeeld je website.
En dat is ook precies wat Twitter deed met het Twittervogeltje. Zoeken, vinden, één keer 15 dollar betalen per plaatje en klaar. Zonder naamsvermelding gebruiken ze zo al jaren Oxley's werk.
En het mooiste is. Oxley vindt dat prima. Doordat Twitter zijn werk is gaan gebruiken zijn hij en zijn illustraties veel bekender geworden. Zeker toen de media de aankoopgeschiedenis van het vogeltje ontdekten.
En dat is behalve goed voor zijn zelfbeeld vast ook niet slecht voor de omzet.
Misschien zit er ook iets tussen zijn werk voor @geeftantwoord?
woensdag 20 januari 2010
169 antwoorden
Edge (nee, deze post gaat niet over de gitarist van U2) is geen website waar je heen gaat voor puur amusement. Of hoe je het wilt noemen.
De NRC schreef afgelopen zaterdag over de jaarlijkse vraag van Edge. Maar omdat ik met bijna alles zwaar achterloop las ik dat artikel gisteravond pas.
De vraag luidde: "Hoe heeft het internet veranderd hoe je denkt?"
Boeiende vraag. En Edge geeft je het antwoord van tal van schrijvers, denkers, wetenschappers. Ik ken er, ik geef het toe, maar een aantal van.
Susan Blackmore, die een mooi boek schreef over het idee meme, moet veel van haar eigen ideeen bevestigd zien.
Zij zegt: "Is the Internet itself thinking? I would say yes, or if not it is on the verge of doing so. The digital information it passes around is a third replicator; a kind of information that is copied, varied and selected by the massive machinery of the Internet and the Web.
So how has the Internet changed the way I think? The words I am writing now are far less "mine" than they were before. Indeed they have been created as much by John Brockman, the Edge community, and the entire Internet as by little me. I did not so much write them, as they used me to get themselves written."
Richard Dawkins, evolutiebioloog en bestrijder van waanideeën gaat wat voorbij aan de vraag en komt onder andere met: "Of course there are negative aspects, but they are easily forgiven. I've already referred to the lamentable content of many chat room conversations without editorial control. The tendency to flaming rudeness is fostered by the convention — whose sociological provenance we might discuss one day — of anonymity. Insults and obscenities, to which you would not dream of signing your real name, flow gleefully from the keyboard when you are masquerading online as 'TinkyWinky' or 'FlubPoodle' or 'ArchWeasel'.
Brian Eno, voormalig popmuzikant en kunstenaar: "I notice that I now digest my knowledge as a patchwork drawn from a wider range of sources than I used to. I notice too that I am less inclined to look for joined-up finished narratives and more inclined to make my own collage from what I can find. I notice that I read books more cursorily — scanning them in the same way that I scan the Net — 'bookmarking' them."
En zo kan ik wel een doorgaan met knippen en plakken, Daniel Dennett, Marc Hauser, er zijn 169 antwoorden op de vraag verzameld.
Het is soms een beetje doorbijten. Maar lezen en denken zijn dan ook werkwoorden.
Nu nog bedenken wat ik zelf denk.
dinsdag 19 januari 2010
De Onderzoekende Persoon in Zwolle-Zuid
Ik was nog steeds niet in Zwolle-Zuid geweest. Maar omdat het retail idee nog lang niet voorbij is en ik in het weekend toch in de buurt was werd het tijd om er eens te gaan kijken.
Nu kan ik er natuurlijk zelf weer van alles van gaan zitten vinden maar, laat ik het anders doen. Laat ik eens een doelgroep nemen. Eens kijken wat die er van vindt.
Vrouw, baan, inkomen, leest, digitaal slim, was ooit lid van een bibliotheek (niet die in Zwolle) maar vergat de jaarlijkse giro en was trouwens ook niet echt gecharmeerd van de afkeurende blikken als ze de materialen te laat terug kwam brengen.
Ik noem haar voor dit postje maar even de Onderzoekende Persoon. Een groep kan ik er niet van maken, echt representatief is het dus allemaal niet.
Zaterdagochtend, tegen elven. De bibliotheek ligt in een winkelcentrum en de Onderzoekende Persoon ontdekte hem het eerst. Plusje dus voor het nieuwe logo dat aan de gevel zit.
Veel ramen, fijne inkijk en bij de ingang meteen een hoop plek voor platte presentatie. Eerste indruk: vrolijk, licht, modern maar wel vriendelijk, ruimtelijk door de niet te hoge kasten. Rechts de volwassenafdeling, links de jeugd. Wat verderop waarschijnlijk een balie en achterin tafeltjes om kranten etc te lezen en de computer te raadplegen. Daar was het het drukst. Dat kon je bij de ingang al zien.
Na de Onderzoekende Persoon bij de platte presentatiemeubels te hebben weggelokt, we moesten tenslotte wel serieus aan de gang, vroeg ik haar of ze wat boeken kon vinden. Stig Larsson ging vlug. Onder een groot bord met "De Beleving" stond een wat kleiner bord met "Spannend". Het vinden van de L was trouwens wel lastig. De kasten stonden nogal vol en omdat het niet echt duidelijk was dat de kast uit verschillende secties was opgebouwd liep het alfabet volgens de Onderzoekende Persoon wat raar. De bordjes met letters die in de kast gestoken waren vielen haar niet op.
"Steeds verder weg" van Büch was lastiger te vinden. Daar was de computer voor nodig. Niemand verzint dat dat boek bij De Beleving > waar gebeurde verhalen > reisbeschrijvingen staat. Maar met die plaatsingsgegevens zou het boek vlug te vinden moeten zijn. Nou ja, het moest er zijn maar het stond er niet. "Daar loopt vast al iemand mee rond" zei ik nog. De Onderzoekende Persoon vond dat een te makkelijke uitvlucht.
Nog één dan. Otje van Annie M.G. Ook de jeugdboeken staan er mooi bij in Zwolle-Zuid. Veel bordjes met "Voor jou" wat, dacht ik, weer niets met 4you te maken had. Maar in ieder geval, de Onderzoekende Persoon zocht zich suf maar kon het niet vinden. En in de catalogus stond gewoon "Jeugd 8-12 leesboeken B SCHM" wat ik eerlijk gezegd niet echt vond klinken als een verwijzing naar de nieuwe indeling. Bij de grote hoeveelheid "Voor jou" boeken stond het tenminste niet. Na lang zoeken hebben we het opgegeven.
En nee, we hebben het niet gevraagd. We hadden het makkelijk kunnen doen. De informatiebalie is mooi klein en toegankelijk maar er was nog meer te doen die dag.
Die laatste tegenslag vergalde het humeur trouwens helemaal niet. De Onderzoekende Persoon vond het erg leuk in Zwolle-Zuid. Veel frontale presentatie, open, uitnodigend en vriendelijk. Als er een bepaald boek niet was kwam ze vanzelf wel een ander tegen. Net als in een boekhandel. Ze zou er zeker lid worden. En dat is toch mooi.
Of ze een boek dat ze echt zocht, nodig had, dan ook in de bibliotheek zou gaan lenen en niet meer bij Bol.com zou gaan halen? Dat was waarschijnlijk niet een echt goede vraag aan een vrouw die haar HTC Hero net had omgebouwd tot modem voor de laptop.
Ze vroeg zich nog wel af waarom een bibliotheek niet wat kon doen met die RFID dingen in de boeken. Konden die niet gekoppeld worden aan de catalogus zodat je kon zien waar wat stond?
Zwolle-Zuid, je kunt er misschien niet alles meteen vinden maar ondanks dat lijkt het ook mij een mooie stap in een goede richting.
Nog even een filmpje. Dat stond ergens op YouTube. Wel even het geluid uit zetten. Behalve als je van irritant pielen op een gitaar houdt.
Nu kan ik er natuurlijk zelf weer van alles van gaan zitten vinden maar, laat ik het anders doen. Laat ik eens een doelgroep nemen. Eens kijken wat die er van vindt.
Vrouw, baan, inkomen, leest, digitaal slim, was ooit lid van een bibliotheek (niet die in Zwolle) maar vergat de jaarlijkse giro en was trouwens ook niet echt gecharmeerd van de afkeurende blikken als ze de materialen te laat terug kwam brengen.
Ik noem haar voor dit postje maar even de Onderzoekende Persoon. Een groep kan ik er niet van maken, echt representatief is het dus allemaal niet.
Zaterdagochtend, tegen elven. De bibliotheek ligt in een winkelcentrum en de Onderzoekende Persoon ontdekte hem het eerst. Plusje dus voor het nieuwe logo dat aan de gevel zit.
Veel ramen, fijne inkijk en bij de ingang meteen een hoop plek voor platte presentatie. Eerste indruk: vrolijk, licht, modern maar wel vriendelijk, ruimtelijk door de niet te hoge kasten. Rechts de volwassenafdeling, links de jeugd. Wat verderop waarschijnlijk een balie en achterin tafeltjes om kranten etc te lezen en de computer te raadplegen. Daar was het het drukst. Dat kon je bij de ingang al zien.
Na de Onderzoekende Persoon bij de platte presentatiemeubels te hebben weggelokt, we moesten tenslotte wel serieus aan de gang, vroeg ik haar of ze wat boeken kon vinden. Stig Larsson ging vlug. Onder een groot bord met "De Beleving" stond een wat kleiner bord met "Spannend". Het vinden van de L was trouwens wel lastig. De kasten stonden nogal vol en omdat het niet echt duidelijk was dat de kast uit verschillende secties was opgebouwd liep het alfabet volgens de Onderzoekende Persoon wat raar. De bordjes met letters die in de kast gestoken waren vielen haar niet op.
"Steeds verder weg" van Büch was lastiger te vinden. Daar was de computer voor nodig. Niemand verzint dat dat boek bij De Beleving > waar gebeurde verhalen > reisbeschrijvingen staat. Maar met die plaatsingsgegevens zou het boek vlug te vinden moeten zijn. Nou ja, het moest er zijn maar het stond er niet. "Daar loopt vast al iemand mee rond" zei ik nog. De Onderzoekende Persoon vond dat een te makkelijke uitvlucht.
Nog één dan. Otje van Annie M.G. Ook de jeugdboeken staan er mooi bij in Zwolle-Zuid. Veel bordjes met "Voor jou" wat, dacht ik, weer niets met 4you te maken had. Maar in ieder geval, de Onderzoekende Persoon zocht zich suf maar kon het niet vinden. En in de catalogus stond gewoon "Jeugd 8-12 leesboeken B SCHM" wat ik eerlijk gezegd niet echt vond klinken als een verwijzing naar de nieuwe indeling. Bij de grote hoeveelheid "Voor jou" boeken stond het tenminste niet. Na lang zoeken hebben we het opgegeven.
En nee, we hebben het niet gevraagd. We hadden het makkelijk kunnen doen. De informatiebalie is mooi klein en toegankelijk maar er was nog meer te doen die dag.
Die laatste tegenslag vergalde het humeur trouwens helemaal niet. De Onderzoekende Persoon vond het erg leuk in Zwolle-Zuid. Veel frontale presentatie, open, uitnodigend en vriendelijk. Als er een bepaald boek niet was kwam ze vanzelf wel een ander tegen. Net als in een boekhandel. Ze zou er zeker lid worden. En dat is toch mooi.
Of ze een boek dat ze echt zocht, nodig had, dan ook in de bibliotheek zou gaan lenen en niet meer bij Bol.com zou gaan halen? Dat was waarschijnlijk niet een echt goede vraag aan een vrouw die haar HTC Hero net had omgebouwd tot modem voor de laptop.
Ze vroeg zich nog wel af waarom een bibliotheek niet wat kon doen met die RFID dingen in de boeken. Konden die niet gekoppeld worden aan de catalogus zodat je kon zien waar wat stond?
Zwolle-Zuid, je kunt er misschien niet alles meteen vinden maar ondanks dat lijkt het ook mij een mooie stap in een goede richting.
Nog even een filmpje. Dat stond ergens op YouTube. Wel even het geluid uit zetten. Behalve als je van irritant pielen op een gitaar houdt.
maandag 18 januari 2010
Het verhaal online met YouTellYou
De laatste paar maandagen staat hier steeds een dingetje met foto's. Een filmpje, een presentatie. Zoiets. Leuk om te maken, misschien leuk voor op een website maar wat er vaak ontbreekt is de mogelijkheid om iets met tekst te doen.
Vandaag als kuntselwerkje YouTellYou, the online magazine of our lives. De "ondertitel" zegt het eigenlijk allemaal al. YouTellYou geeft je de mogelijkheid online een krant, nieuwsbrief, zoiets in elkaar te draaien.
Gratis account maken, foto's uploaden vanaf je pc, Facebook of Flickr, titel verzinnen, als je wilt een geotag toevoegen en dan ben je al bijna op de helft. Met wat muisklikken plaats je de foto's op een pagina. Tekst daarnaast zetten (linken kan, al moet je daar zelf de html voor tikken). Klaar.
Nu dacht ik, of misschien dacht ik wel helemaal niks en deed ik alleen maar, dat het eindproduct wel te embedden zou zijn in dit blog.
Dat kan dus niet, embedden. Ik ben dan ook blij dat ik niet een heel woestijnavontuur tot magazine heb omgebouwd. Ik heb me beperkt tot een stukje over de levendeboekenpc in Langedijk. In 10 minuten was het klaar.
Embedden is eigenlijk ook niet nodig. Waarom zou je? YouTellYou geeft je de mogelijkheid het gemaakte magazine te mailen naar iedereen en alles en je kunt het ook nog met één klik twitteren.
Ideaal voor bibliotheken die hun klanten via een mailing op de hoogte willen brengen van bijvoorbeeld hun activiteiten.
Wel jammer dat ik de site pas ontdekte nadat ik bij ProBiblio een contract tekende voor een digitale nieuwsbrief. Dat is dus een beetje zonde van het geld.
Vandaag als kuntselwerkje YouTellYou, the online magazine of our lives. De "ondertitel" zegt het eigenlijk allemaal al. YouTellYou geeft je de mogelijkheid online een krant, nieuwsbrief, zoiets in elkaar te draaien.
Gratis account maken, foto's uploaden vanaf je pc, Facebook of Flickr, titel verzinnen, als je wilt een geotag toevoegen en dan ben je al bijna op de helft. Met wat muisklikken plaats je de foto's op een pagina. Tekst daarnaast zetten (linken kan, al moet je daar zelf de html voor tikken). Klaar.
Nu dacht ik, of misschien dacht ik wel helemaal niks en deed ik alleen maar, dat het eindproduct wel te embedden zou zijn in dit blog.
Dat kan dus niet, embedden. Ik ben dan ook blij dat ik niet een heel woestijnavontuur tot magazine heb omgebouwd. Ik heb me beperkt tot een stukje over de levendeboekenpc in Langedijk. In 10 minuten was het klaar.
Embedden is eigenlijk ook niet nodig. Waarom zou je? YouTellYou geeft je de mogelijkheid het gemaakte magazine te mailen naar iedereen en alles en je kunt het ook nog met één klik twitteren.
Ideaal voor bibliotheken die hun klanten via een mailing op de hoogte willen brengen van bijvoorbeeld hun activiteiten.
Wel jammer dat ik de site pas ontdekte nadat ik bij ProBiblio een contract tekende voor een digitale nieuwsbrief. Dat is dus een beetje zonde van het geld.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
