Filmpje uit Berlijn

Soms is er tijd, soms is er geen tijd. De laatste dagen is er weinig tijd. Leenrecht, begroting, jaarrekening, brede school, bestuursvergaderingen, dat soort dingen.

Dus is er geen tijd voor een heuse doorwrochte blogtekst (waar is het teken voor ironie?).

Als vulling van het blog dan maar een vakantiefilmpje, of beter een langweekendfilmpje. Ja dat is best leuk.
Gewoon even kijken en niet aan al dat werk denken dat er nog ligt.

En het is ook nog eens mooi weer.

Promofilmpje voor Joris Luyendijk die naar Langedijk komt

Op 19 april komt Joris Luyendijk een lezing geven in de bibliotheek Langedijk. Omdat er daar voor een activiteit nog nooit van te voren een promofilmpje was gemaakt leek zijn komst een aardige aanleiding om dat wel eens te doen.

Marjolijn vond een filmpje met bruikbare citaten, scharrelde wat teksten en plaatjes bij elkaar en gisteren maakten de Onderzoekende Persoon en ik er een filmpje van.

Met Zamzar werd het oorspronkelijke filmpje in een bewerkbaar formaat van het net geplukt. Waarna we het aan stukken hakten en de fragmenten met wat dia's met tekst ertussen weer aan elkaar plakten.

Het gesprek tijdens de drie uur die het maken duurde ging ongeveer zo:
"Waar is dat ene stukje?". "Te kort", "Niet, precies goed" "Waarom begint die Luyendijk zovaak met eigenlijk?". "Te kort". "Daar moet nog een flexibele fade". "Moet er geen muziekje onder de tekst?". "Het was toch liedje 3?". "Nee, het waren de eerste 4 maten van liedje 1". "Waarom doet YouTube niks?".

Al met al, we hadden een hoop lol met een filmpje van 1 minuut 30.

Sweet home Alabama (red army style)

Het is eigenlijk een dood gespeeld buikige-mannen-in-vale-spijkerbroeken-met matig-bier-in-de-hand lied, dat Sweet Home Alabama.

Maar ja, het gitaartje in het begin, dat is nog steeds mooi.

Lynyrd Skynyrd nam het nummer op in 1974. En over het lied valt een hoop te zeggen. Dat het een antwoord was op twee liedjes van Neil Young, dat het in die tijd voor de onzorgvuldige luisteraar een nogal rechts lied was, dat het een officieus volkslied van de zuidelijke staten van de VS werd. Maar dat valt allemaal zo ook wel te lezen bij Wikipedia.

Maar moet je het de mannen van Skynyrd ook zien spelen?
Kijk zelf even.



Niet echt dus, denk ik.

Gelukkig struikelde ik over een leukere uitvoering van deze klassieker.
Het gitaarloopje is haast verdwenen maar daar krijg je wel een erg fijn koor voor terug.

Foto's via Cooliris

Sinds de 23 dingen cursus plakken we hier in Langedijk met veel vreugde en plezier foto's op de website.
Als het even kan maken we er een leuke stream bij Flickr van. Een presentatie via Photopeach kan natuurlijk ook, een paar keer klikken en hup, er beweegt weer iets.

Maar wat nu als er heel veel foto's zijn? Zelf vind ik dan zo'n stream van Flickr een beetje traag. Foto voor foto voor foto. Kan dat niet anders?

En gelukkig, dat kan anders. Via Cooliris. Waar je, volgens de tekst op de website een hele hoop mee kan. Maar dat moet ik een andere keer nog eens proberen.

Voor vandaag even de 3D wall van Cooliris. Kies uit Flickr, YouTube, Facebook of Picasa. Geef het adres van de pagina waar de plaatjes of video's staan. Klik op "ok" en klaar. De wall is vervolgens weer te embedden.

Misschien sla ik een stap over. Maar veel lastiger is het niet.

Voorbeeld van de foto's van de bibliotheek Langedijk bij Flickr. Ook al zijn het er misschien nog niet zo heel veel.

En van de video's in mijn kanaal bij YouTube.

Met een zakmes in Berlijn

"Och, kijk nou". Ik draaide mijn hoofd opzij, weg van de losliggende pitbull die achterin de bus naar het vliegveld in Berlijn lag.
De Onderzoekende Persoon hield een zakmes in haar hand. Zo'n Zwitsers. "Zat dat in je tasje?". Ze knikte en we keken elkaar een beetje verbaasd aan.

Ik was een paar dagen in Berlijn. Terwijl ik daar was had Alberto Stegeman weer eens een scoop van internationale allure. Nu ben ik nog niet helemaal terug van die paar dagen in Berlijn, ik ben er wel, maar ook weer niet, en ik kijk eigenlijk nooit naar die verontwaardigde verborgen camera programma's van meneer Stegeman, maar ik ben niet zo heel erg onder de indruk van zijn actie. Iets met een verzegelde fles water en dan toch in een vliegtuig komen.
Een fles water.

Op de website van Schiphol kun je terugvinden wat er allemaal niet mag worden meegenomen in een vliegtuig, in de handbagage. Het was eigenlijk meer ter bevestiging dat ik even keek. Want ik wist natuurlijk ook wel dat je een Zwitsers zakmes niet in de handbagage mag hebben.

En toch had de Onderzoekende Persoon wel zo'n zakmes bij zich. Op de vlucht van Düsseldorf naar Berlijn. En we werden toch uitvoerig gecontroleerd. Ik zag tenminste geen verschil met Schiphol of zo.
En datzelfde zakmes zat in hetzelfde tasje toen we, iets minder uitvoerig maar nog steeds erg indrukwekkend werden gecontroleerd voor we de Reichstag binnen mochten.

Een fles water, pff. Een heus mes, dat is pas iets.
Maar ja, het staat niet op film.
Nieuws is ook maar wat je er van maakt.

Berlijn was erg fijn.
Ik zag er trouwens geen bibliotheek, of alleen uit de verte. Wel drukke boekhandels en cdwinkels. Maar geen bibliotheek. Of e-reader.
Dus ik hou het maar even bij het zakmes.