Het is al maanden terug. Ergens in een trein van Amsterdam Centraal naar Deventer. Ik rommelde wat mijn draagbare cd-speler. Ja, een draagbare cd-speler. De drie jongens die langsliepen waren ook erg verbaasd dat ik nog zo'n onhandelbaar ding had. Hoewel ik de oordopjes in had kon ik er één horen zeggen "Zo zeg. Dat is wel heel oldskool!".
Ze moesten erg lachen. Ik ook trouwens. Of ze verder nog wat zeiden weet ik niet. Horace Silver begon te spelen. Op de cd. Niet op de iPod, die heb ik nog steeds niet. Maar als ik naar de infographic hierboven kijk ben ik meer en meer een minderheid.
Meneer Weller, die van The Jam, speelt aanstaande donderdag in De Melkweg en omdat het altijd aardig is een beetje te weten wat je te wachten staat zocht ik afgelopen weekend naar een recente setlist.
Zoals zo vaak vond ik ook iets anders. Een interview met Weller waar ook het internet, Facebook en dat soort dingen voorbij kwamen.
Nu kun je je natuurlijk afvragen of de mening van iemand die je in het geheel niet kent er toe doet.
Maar ach, Seth Godin ken ik verder ook niet
The new album's title track contains the exhortation: "Get your face off the Facebook and turn off your phone." Hewitt (schrijver van een biografie over Weller) claims Weller once asked him outside for a fight because he spoke up in favour of the internet. So is he grumpy old man, or groovy old man? "I can see some of the benefits of modern technology," he admits. "I can edit my tracks at the touch of a button now, which is incredible. But there's lots of bullshit, too. It's strange that people my age spend all evening on Facebook talking to their 'friends'. Why not go down the pub? A guy once came up to me at a gig and asked me if I had MySpace. I said, 'This is my space, and you're invading it.'"
Edwin begon er gisteren over. Over La Bamba. Anders had ik er misschien niets over gezegd, over het optreden van Los Lobos in Heerhugowaard.
Heerhugowaard, voor wie de plaats niet kent, ligt zo'n beetje tegen Alkmaar aan. Verder valt er weinig over de plaats te melden. Al wil ik nog wel eens tegen mensen die zeuren over de vermeende ongezelligheid van mijn woonplaats Den Helder zeggen "Nee, Heerhugowaard, dat is pas lachen".
Maar, Los Lobos, toch geen echt onbekende band, speelde afgelopen zondag in Heerhugowaard. En dat was ... tja, apart.
Aan de band lag het niet. De mannen hadden er zin in. De bluesjes waren hard en rammelden fijn. David Hidalgo speelde mooi accordeon en de vrolijkste bassist ter wereld lachte de hele voorstelling.
Maar het bleef Heerhugowaard. De Onderzoekende Persoon en ik stonden zonder enige moeite en/of dringen plots helemaal vooraan en we hadden beiden het angstige gevoel dat er achter ons helemaal niemand stond. De zaal kwam pas tot leven bij een bekender nummer en ging toen meteen de polonaise doen. Waarna ze weer stil vielen tot de toegift, het door Edwin zo geliefde "La Bamba".
Het voelde al met al nogal als een schoolfeest.
Tegen het einde liep een jolige mevrouw naar het podium en probeerde David Hidalgo, geen lachebekje dat is waar, te laten glimlachen.
Hidalgo keek haar aan en mompelde "Lady, i smile on the inside".
Wat ik eigenlijk al heel wat vind als je staat te spelen in Heerhugowaard.
Spelletjes op de computer. Ik heb er eerlijk gezegd niet veel mee.
Ja, lang terug heb ik wel eens gedroomd van Commander Keen maar ook die droom zorgde niet voor een uitweg uit die hel, sorry, dat spel.
En op mijn telefoon "moet" ik momenteel nog 3361 levels voor ik klaar ben met Traffic Jam.
Maar verder gaat het aan me voorbij.
Gelukkig houdt ICBlog me op de hoogte van de Nederlandse interactieve campagnes die er allemaal rondhangen op het internet. En dat zijn er een hoop.
Acties van Honig (ontwerp een WK shirt), Nokia (word de stem van een navigatiesysteem), Whiskas (Holland Kat Talent) er komt er elke dag wel één bij. Bij vrijwel allemaal kun je/mag je/moet je iets maken of een spelletje spelen.
De leukste, of raarste, dat kan ook, vond ik de door een stel studenten gemaakte Scroll Wheel Challenge voor Logitech.
Wie kan het snelst scrollen met zijn of haar muis? Het bewijs is een filmpje.
Is het zinvol? Vast niet maar de resultaten zijn soms niet helemaal eerlijk maar wel redelijk inventief.
Een bibliotheekactie heb ik op het ICBlog nog niet op zien duiken. Misschien iets om over na te gaan denken als we klaar zijn met het TNO rapport over eBooks?
Alleen al om de ramen in de Gedächtniskirche zou je naar Berlijn kunnen gaan.
De Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche is, voor wie het gebouw voor het eerst ziet, een raar gebouw. Voor een deel ruïne, voor een deel modernerig. De kerk werd in de oorlog, die oorlog, haast vernietigd tijdens bombardementen. Na de oorlog werd er voor gekozen de ruïne niet te herbouwen maar zo te verstevigen dat dat wat er nog stond zou blijven staan. Ernaast verscheen een nogal betonnen toren. Die van buiten niet bepaald mooi is. Vind ik.
Maar binnen. Binnen maakte Gabriel Loire van meer dan 21.000 gebrandschilderde raampjes iets dat ik alleen maar kan omschrijven als een soort ambient kunstwerk.
In ieder geval is het iets waar je volstrekt stil van wordt.
.com]
Posts
