Wachten op Kevin.

"Nee, we wachten op Kevin. Het dak lekt. Of beter, er ligt een dakpan niet helemaal goed meer. Met het smelten van de laatste sneeuw is het tussen de dakpannen gaan, lekken? Nou ja, in ieder geval, met smeltende sneeuw merk je het, dus Kevin moet even wat dakpannen goed leggen. Wat? Nee, Engels. Hoewel Kevin een tijd in Volendam heeft gewerkt en daardoor wel wat Nederlands kent. Zelf doen? Ben je niet helemaal goed of zo? Weet je hoe hoog zo'n dak is?"

"Nee, het is wel lente maar nog net niet helemaal. 'S nachts vriest het nog wat. We komen een beetje uit een winterslaap. Iedereen heeft daar last van. Alsof we nog niet echt geloven dat het echt voorbij is, de winter. Het was koud, deze winter. Met best overdreven veel en vooral vaak sneeuw. Hopelijk gaat het niet als vorig jaar. Toen liepen de bomen al leuk te bloesemen en ging het plots fors vriezen in april. Geen vrucht aan een boom gezien. Nergens hier trouwens."

"We waren ook nog aan het wachten op een pakje. Net als in Nederland kun je dat gewoon volgen in een app. Het bezorgen blijft een beetje hangen en wurgen. Er is een jongen die weet waar we wonen maar die had schijnbaar vrij. Vanmorgen belde Ralitsa, de gemeentesecretaris zeg maar. Dat er over vijf minuten een pakje zou komen in het centrum. Het centrum betekent "de auto stopt bij de winkel van Stefka". We hebben daar dus maar op de bezorgmeneer gewacht. Nee, Google Maps zei hem niets maar hij kon dus wel naar Ralitsa bellen".

"Weinig, dat zei ik al, we moeten nog wennen aan het betere weer. Ik vond wel een weg door het bos bij Opaka. Vorig jaar kon je niet eens in het bos komen. Het pad, de weg was helemaal overwoekerd. Maar schijnbaar moesten er trucks door om gekapte bomen op te halen want je kon nu in het bos komen. Wat? Och nee, vorig jaar zag ik ergens een afslag en als je maar lang genoeg op Google Maps staart kon je, als je echt wilt een stukje weg zien lopen. Wat? Nee, er was een pad. Dat werd een dierenpad. En dat liep weer dood in stekelstruiken. Maar ergens verderop was er toch weer een pad en liep ik triomfantelijk het bos weer uit. Nee, dat kan niemand verder ook maar iets schelen. Maar het was toch erg leuk."

"Ja, de Bulgaarse lessen zijn weer begonnen dus rijden we weer naar Targovishte. De juf zou nog proberen of er plek voor ons was bij een huisarts in het gezondheidscentrum bij haar in de buurt. Tagovishte? Drie kwartier rijden. Nee, misschien is dat onhandig voor een huisarts maar in Popovo schrijft geen arts een buitenlander in als patient. Geen idee waarom. Ik denk dat de huisartsen denken dat elke buitenlander Engels is en dat ze dan geld moeten zien los te krijgen uit een ander land. Nee, joh, we zitten hier gewoon in het ziekenfonds. Wat? Iets van 20 euro per mens per maand. Nee, dat is niet veel nee maar je krijgt er dan ook weinig voor. Ook daarom zou het fijn vinden als we een huisarts vinden. Dan krijg je een zogenaamd Blauw Boekje. En als je dat hebt hoef je weer minder te betalen bij bijvoorbeeld een tandarts. Nee, als je echt iets hebt dan is dat hier peperduur. Ik ken iemand die moet een andere heup. Maar hij moet dan zelf de heup betalen. Iets van 5000 euro". 

"Nee, we wachten ondertussen niet meer op Kevin. Die werd ergens opgehouden. Die komt nu morgen. Hopen we. Donderdag gaat het regenen".